پیوند قرنیه: چه زمانی لازم است و چند نوع دارد؟

وقتی نازک شدن، کدورت یا آسیب قرنیه پیشرفته باشد و روش های محافظه کارانه تر مانند کراس لینکینگ یا کارگذاری رینگ داخل قرنیه ای دیگر پاسخگو نباشند، پیوند قرنیه مطرح می شود. هدف آن جایگزینی بافت آسیب دیده با بافت سالم از بانک چشم معتبر و بازگرداندن شفافیت و انحنای طبیعی قرنیه است.

انواع پیوند قرنیه

• پیوند تمام ضخامت (پنتراتینگ کراتوپلاستی): جایگزینی کامل ضخامت قرنیه، برای آسیب های عمیق یا کدورت گسترده
• پیوند لایه ای قدامی: جایگزینی فقط لایه های سطحی قرنیه در مواردی که لایه داخلی سالم است
• DMEK و DSAEK: پیوند لایه ای خلفی، تهاجم کمتر و بازتوانی سریع تر دید نسبت به پیوند تمام ضخامت

روش های پیوند لایه ای امروزه ترجیح داده می شوند، چون با کمترین تهاجم انجام می شوند و ریسک رد پیوند و زمان بهبودی را نسبت به پیوند تمام ضخامت کاهش می دهند. با این حال، انتخاب نوع پیوند به عمق و علت آسیب قرنیه بستگی دارد و باید توسط فوق تخصص قرنیه تعیین شود.

پس از پیوند، استفاده منظم و طولانی مدت از قطره های ضدرد و پیگیری دوره ای برای کنترل احتمال رد پیوند ضروری است؛ بیشتر بیماران طی چند ماه بهبود قابل توجهی در بینایی تجربه می کنند.